artist statement

Het begint met handelen vanuit kennis. Ik weet door mijn ervaring als scenograaf en regisseur wat een sterk beeld oplevert. 
Eerst werk ik grof, ik kies ondergrond, meestal tapijt, zeil en grote materialen. Dan komen de objecten. Die zijn min of meer op kleur en materiaal georganiseerd; elastiek, garen, houten doosjes die in elkaar passen. Ze worden niet op een gekende manier gebruikt maar vanwege hun associatieve kracht. Ze vinden hun betekenis in samenhang met elkaar. Ik kneed het zeil en langzamerhand ontstaat er samenhang. Ik doe weg wat te makkelijk te duiden is en daarmee het beeld plat slaat, of wat ik te mooi of esthetisch vind. Soms draait het zich om, behoud ik juist wat mooi of betekenisvol is. Ik zet voortdurend voetangels en klemmen voor mijzelf. 
Dan besluit ik het beeld te kantelen en alles valt op z’n plek. 
De zwaartekracht verliest terrein. Er ontstaat ruimte. Een ruimte tussen de betekenissen, met daarin aangeblazen herinnering, die uiteindelijk gedurende het werkproces universeel wordt.
Het is ook het moment waarop het beeld zelfstandig wordt.