about



Tot 2007 werkte Scholtes veelal samen met choreografen, regisseurs en acteurs als scenograaf filmmaker en initiator van multidisciplinaire projecten. 
Sinds 2008 maakt ze autonome foto- en videowerken. Ze bouwt opstellingen in haar atelier, fotografeert of filmt deze en vernietigt ze weer. Het werk raakt op een onnavolgbare manier aan rouw, verlies en tijd, maar ontsnapt daar ook weer aan. 
Een verandering in klank die alles te maken heeft met de hersenbeschadiging die ze in 2007 opliep en die haar wereld op zijn kop zette: een cesuur in leven en werk. 

Van 1990 tot 2007 werkte zij als docent op de afdeling grafisch ontwerpen van de Gerrit Rietveldacademie en diverse andere academies. Ook met haar studenten werkte ze veelal aan interdisciplinaire projecten. Tussen 1993 en 2005 manifesteerde zij zich in de niche tussen beeldende kunst, theater en tentoonstellingsontwerp. Soms in opdracht en anders in zelf geïnitieeerde projecten. Dan creëerde ze haar eigen context en haar eigen universum rond hotels, debatten en tentoonstellingsruimtes.

In deze vroege projecten manifesteerde zich al een fotografische blik en een logische ontwkkeling naar latere video- en fotowerken. Zo toonde ze vaak beeld via camera’s en lenzen van microscopen en spiegels. ook dekte ze vaak ruimtes deels af, zodat de blik van de kijker werd gestuurd.

Scholtes werd opgeleid tot schilder en scenograaf aan de Gerrit Rietveld- en de Rijksakademie van 1982 tot 1989. 

Scholtes' projecten werden altijd ruimhartig gesubsidieerd door het Fonds van Beeldende Kunsten Vormgeving en Bouwkunst en daarnaast door diverse andere fondsen, waaronder de Mondriaanstichting, het Fonds voor de Podiumkunsten en het Amsterdams Fonds voor de Kunst.