cv | contact (3000)
CV
Tussen 1993-2007 manifesteert Scholtes zich in de niche tussen de beeldende kunst, het theater en het tentoonstellingsontwerp. Soms als decorontwerper in opdracht, soms als kunstenaar in opdracht en anders in zelf geïnitieerde projecten. Dan is ze opdrachtgever en maker tegelijk en creëert ze haar eigen context en haar eigen universum rond hotels, debatten en tentoonstellingsruimtes, die blijken theaterzalen te zijn. Op deze site worden enkele van haar meest recente projecten getoond en een aantal dierbare werken van langer geleden. In het omvangrijke project voor het Lloyd Hotel in Amsterdam komt alles samen in zeven videowerken, een serie livepresentaties en een roomservicetrolley. Video is in de loop der jaren haar belangrijkste medium geworden. Het avondvullend videowerk i.s.m. componist Maarten van Norden en auteur Wanda Reisel vond geen doorgang omdat ze geveld werd door een beroerte (2007). Sinds 2009 maakt ze intrigerende korte videowerken die geheel autonoom zijn. De meesten handelen over het verschil tussen de meetbare tijd en de subjectieve tijd (lees Bergson over la durée). Ze verwijzen in de vorm vaak naar de schilderkunst, met name die van de vroege renaissance. Scholtes werkte van 1990 tot 2007 als docent op de Gerrit Rietveld Academie. opleiding: 1982 1987 Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam 1989 1990 Rijksakademie v. Beeldende Kunsten, Amsterdam
project, expositie
2007 'de Terrorist, een klein oratorium' in voorbereiding, premiere Muziekgebouw aan het IJ 2009: concertante opera met film: concept, enscenering en regie 2007 'Tijdelijk Museum' Art Amsterdam: videomeubel Lloyd Hotel 2005-2003 'Ll-Tribune', Lloyd Hotel Amsterdam: tien performances, video, videomeubel 2000 'Vermoedens omtrent Jacob', Balie Amsterdam, akoestische ruimte met publiek voor live hoorspel: concept en enscenering 2000 'Socratische Gesprekken', Dasarts Amsterdam, drie dagen durend gesprek: concept en enscenering 1999 'Spreek slechts een woord' stichting Kilo, W139, Amsterdam, toneelbeeld als installatie/video 1998-1997 'Res Publica': debatserie in de twaalf provinciehuizen en in de Balie A'dam: live video: concept en uitvoering 1996 'Uw Gastheer (m/v)', Veemvloer Amsterdam: enscenering met inrichting en publiek
1995 kunstopdracht praktijkburo Mondriaanstichting: installatie: foto's via lenzen in tuin gehandicapteninstituut 1994 'Exchange 2', Almere: installatie/ geluid 1994 'SMET', Brakke Grond Expozaal Amsterdam: installatie en voorstelling: concept en enscenering 1993 'Exchange 1', Moskou: installatie/geluid: verboden gedichten Majakowski in metrostations 1993 Theater Instituut Amsterdam: installatie: foto's via microscopen 1993 Nouvelles Images, den Haag: installatie: foto's via spiegels Scholtes' projecten werden gesubsidieerd door het Fonds van Beeldende Kunsten Vormgeving en Bouwkunst en daarnaast door diverse andere fondsen, waaronder de Mondriaanstichting, het Fonds voor de Podiumkunsten en het Amsterdams Fonds voor de Kunst.
vormgeving
2006 'De Wees', Poorters Festival, Amersfoort: opera: toneelbeeld op locatie 2006 'Chess', musical, toneelbeeld ontwerp video, reizende schouwburgvoorstelling 2003 'Taal Zonder mij', Theater Malpertuis, Belgie: toneelbeeld en ontwerp video 2002 'Goetherdammerung', Huis van Bourgondie, Maastricht: beeld voor reisvoorstelling langs hotels 2002-2000 inrichting eindexamen grafisch ontwerpen, Gerrit Rietveld Academie 2000 'Open Night', Jan van Eyck Academie, Maastricht: concept tentoonstelling 2000-1995 Balie Amsterdam: ontwerp en inrichting ruimtes voor diverse debatseries en manifestaties 1999 'Spreek slechts een woord', Stichting Kilo, de Unie Rotterdam: toneelbeeld en curator deelnemende kunstenaars 1998 'Fa, Fa, Fa, Fa, Fa, Human Song', Wim kannekens en Joop van Brakel, Felix merites, Amsterdam: toneelbeeld 1996 'Nachtwerk', Suver Nuver, Festival a.d. Werf: concept en uitvoering videowerk 1995 'Mode en Sieraad', Museum Kruithuis, Den Bosch: tentoonstellingsontwerp 1995-1993 drie dansvoorstellingen Adela vd Weijde: toneelbeeld
1994 'It's all too beautiful', Wim Kannekens en De Ex, Paradiso: toneelbeeld 1994 'Victor & Rolf en Theo Remy', Frozen Fountain Amsterdam: tentoonstellingontwerp 1994 'Broer en Zus en zo' Theater Artemis, toneelbeeld op locatie 1994 'Le Cri Neérlandais', Parijs: vormgeving modeshow 1994 'Mode en Sieraad', KunstRai Amsterdam en Nederlands Vormgevingsinstituut Amsterdam: tentoonstellingsontwerp 1992 'Phillidor's defence', Rambert Dance Company Londen: toneelbeeld, reizende schouwburgvoorstelling Veel van de projecten die van 1993 tot 1996 plaatsvonden kwamen tot stand in samenwerking met vormgever Sanne Danz.
contact
Carolien Scholtes Prinsengracht 1083 1017 JH Amsterdam tel 020 618 72 28 tel 06 415 271 48 caro58@xs4all.nl www.carolienscholtes.nl
video fragmenten (2999)
Post it (2011)
Post it
Herinneringen worden per seconde opnieuw aangemaakt en vervolgens aangevuld, vervormd en vervuild door de ervaring van het heden. Het is een proces dat steeds in beweging is. In Post it wordt een bestaande schone ordening van stapels papier, eerst langzaam, later steeds extremer, tot een geweldige chaos. De maagdelijke vellen papier fungeren als universele projectie vlakken. De motor van dit alles is raadselachtig.
Entr‘acte der wissenschaft | (2010)
Entr‘acte der wissenschaft
duur:28 minuten loop Het is nacht. Je ziet een groep mannen en enkele vrouwen, in kleding van rond 1900 tot nu, sommigen met laboratoriumjassen eroverheen. Ze rollen over het gras in paren van twee als groep op je af in een horizontale lijn, maar ze komen niet vooruit. De belichting is alleen op de paren gesteld, de rest is donker. De camera beweegt in een doorlopende beweging van rechts naar links en brengt steeds dezelfde groep opnieuw in beeld maar met net andere kleding aan en in andere combinaties van mensen. het is een eindeloze loop. Het is vertraagd tot het moment dat de zwaartekracht geen rol meer lijkt te spelen. Entr‘acte verwijst naar de beroemde dada film met dezelfde titel. Ik zocht naar dezelfde lichtheid en schijnbare betekenisloosheid. Verder gaat de film over tijd, de tijd lijkt te verglijden, ze rollen immers vooruit, maar ze staan ook stil. De duur van de tijd in al zijn subjectiviteit gevangen en de wetenschap die daar veelal pas de vinger op lijkt te kunnen leggen als ze bestaande denkkaders laat vallen.
De kleermakers | (2010)
De Kleermakers
duur: 3 minuten Je ziet een gebouwd decor van een naaiatelier. Er werken twee mannen; een oudere man en een androgyn uitziende jongen, zijn zoon of leerling. Er ligt een hond in de hoek op de grond. De jongen draagt een zwart overhemd, op de grond liggen zwarte knipsels. Dan glijdt er een ander moment, een andere onpame van bijna hetzelfde beeld tussen het eerste beeld door, en over het eerste beeld heen. Dit is de eerste uit een serie zeer korte films die het verschijnsel tijd behandelen. De chronologie van de handelingen wordt doorbroken door een later moment in de tijd gelijktijdig te tonen met een eerder moment: het plakken van de tijd dat je overkomt bij dagdromen of extreme concentratie.
Het vizier (2010)
Het vizier
duur: 19 minuten loop Het vizier dat over het beeld zwerft werkt als een derde persoon, als iemand die een videogame speelt, richt op het hart of hoofd van Maria of op de voeten op de voeten van Jezus, klaar om er de stigmata in de schieten. Agressief. Maar het vizier is ook een gereedschap om te zoeken, te onderzoeken en sterker te zien. De vormtaal van de vrouw en de voeten verwijst naar de kruisafname. De vrouw zou Maria Magdalena of Maria kunnen zijn, de voeten die van Christus. De actrice neemt in haar acteren afstand van het realisme. Daarmee benadrukt ze het universele verdriet van een moeder om haar zoon, of de vrouw om haar geliefde.
chess | (2007)
Chess
video: Vijf cameras nemen de voorstelling live op. Deze beelden worden ter plekke gemixed door een van de technici aan de tafel links en geprojecteerd op de achtergrond van het toneelbeeld, een gordijn van twaalf meter breed projectiedoek. Een camera in de kap van het theater, twee op de vloer op verrijdbare statieven, en een bovenop de lange tafel links. Deze camera is gemonteerd op rail en kan van links naar rechts op de lange tafel rijden. Op de tafel schuiven de dansers steeds andere (foto)beelden onder de camera, gooien bekertjes koffie om, papieren in de war en nog veel meer.
De Terrorist (een klein oratorium) (2007)
De Terrorist
(een klein oratorium)
concertante opera met videowerk. nieuw geschreven tekst en muziek voor drie zangstemmen en klein orkest Leidraad is het levensverhaal van de anarchist Martial Bourdin die in 1894 een aanslag pleegde op het opservatorium in Greenwich om wat hij de dictatuur van de tijd noemde. Deze waargebeurde geschiedenis dient als kapstok om een aantal universele en actuele onderwerpen aan de orde te stellen die met tijd en terrorisme te maken hebben. Deze produktie werd afgelast toen ze met de opnames wilde beginnen, omdat omdat Scholtes een herseninfarct kreeg. In 2010 is ze weer begonnen te werken.
De Wees (2006)
De Wees
Deze opera van de Engelse componiste Judith Weir uit 1972 is gebaseerd op een tragische Chinese vertelling waar een komische opera in wordt opgevoerd. Het is een locatieproject in opdracht van het jaarlijks Poortersfestival voor Eigentijdse Muziek in Amersfoort. het decor Billboard van vierentwintig meter breed en vier meter hoog op bouwlocatie buiten, in het centrum van de stad. Het beeld is samengesteld uit zeven foto's van bergtoppen in de Himalaya. De afbeelding herhaalt zich nog twee keer gedurende de voorstelling: een keer als toneeltje voor de komische Chinese opera en een keer als nog kleiner toneeltje voor poppenspelers. Voor het billboard worden in de loop van de voorstelling de woorden nee, dam en kanalen, als typografisch beeld in het zand geprikt.
Lloyd Hotel roomservicetrolley | (2005)
Ll-Tribune
coproductie Lloyd Hotel & Culturele Ambassade en Stichting Ll-Tribune Zeven videowerken van gemiddeld tien minuten en een tijdschrift met daarin elf fictieve literaire brieven komen samen in een roomservicetrolley. Gasten van het Lloyd Hotel te Amsterdam kunnen deze trolley op hun kamer bestellen. De trolley is daarbij ook nog op het publiek toegankelijke Platform 3. van het Lloyd Hotel te bezichtigen, dagelijks van 12.00 tot 18.00 of op afspraak. (020 561 36 88) In het seizoen 2004/05 werden de films en brieven live gepresenteerd op verschillende locaties in het hotel, i.s.m. muziekformatie Palinckx en m.m.v. vele acteurs.
De video's zowel als de fictieve brieven verwijzen naar de turbulente geschiedenis van het Lloyd-Hotel. Gebouwd als gegoed landverhuizershotel in de twintiger jaren transformeerde het naar gevangenis voor februaristakers in de tweede wereldoorlog en gevangenis voor jongeren in de zeventiger jaren. Na vijtien jaar plaats te hebben geboden aan vele kunstenaarsateliers is het nu weer een bijzonder hotel met honderdtwintig kamers en een culturele ambassade. 'De gevoelens en gedachten verfilmen van de tien- duizenden die de afgelopen tachtig jaar in het Lloyd Hotel verbleven, kon niet anders dan in beelden die aan collectieve herinnering raken. Ik laat een stapeling van gemoedstoestanden zien; gevangen herinnering tussen de muren van het Lloyd Hotel. Ik heb gezocht naar een balans van multi-interpretabel maar wel herkenbaar beeld en soms gevaarlijk duidelijke metaforen. Door open en ingetogen te blijven kan de toeschouwer zich verhouden en zijn eigen associaties invoegen. In combinatie met de briefteksten start een dynamisch proces. De perceptie van de filmbeelden en de tekst verandert steeds door de toevoeging van de gedachten en associaties van de toeschouwer, terwijl hij de trolley als een orgel bespeelt.' (C.S.)
Lloyd Hotel videostills 1, (2005)
stills 2, (2005)
stills 3, (2005)
stills 4, (2005)
stills 5, (2005)
stills 6, (2005)
stills 7 (2005)
Lloyd Hotel livepresentaties (2004)
Ll-Tribune
livepresentaties
In de loop van 2004 en 2005 zijn tien livepresentaties gemaakt op diverse locaties in het Lloyd Hotel, ieder geënt op een specifieke periode uit de geschiedenis van het gebouw. Tekst, muziek en beeld werden steeds zelfstandig maar wel in verband met elkaar getoond en te horen gebracht. (voor toelichting op het project Ll-Tribune, ga naar 2005, Lloyd Hotel roomservicetrolley tekst 1.2.)
Taal zonder mij (2003)
Taal zonder mij
De rouw van de weduwe van dichter Herman de Coninck wordt gelaagd verbeeld in de tekst, in de communicatie van de actrice met de lichtkranten waar de gedichten van de de overledene overheen glijden, en in de cameraman die gedurende het hele stuk de actrice op de huid volgt. Hiermee haar isolement voelbaar en zichtbaar makend; de onmogelijkheid van het delen van pijn , door letterlijk een lens te plaatsen tussen de actrice en de buitenwereld, tusen de actrice en het publiek. toneelbeeld: 2 x lichtkrant van 6 m. lengte 1 cameraman met camera en 2 statieven 2 kleine monitoren 1 wit tapijt, 4 x 10 m. 1 vlak zwart rubber 1 x 4 m.
Goetherdämmerung (2002)
Goetherdämmerung
Monoloog waarin José Kuijpers afwisselend de geliefde van Goethe speelt en een vrouw van nu; beide liefdes gebroken, beiden op doorreis in een hotel. Locatievoorstelling in diverse hotels in Nederland en Belgie. Het meubilair van de hotelkamers wordt voor iedere voorstelling vervangen door een tegen de muur leunende foto van tweeëneenhalf bij drieëneenhalf meter. Hierop is een overloop met een raam met vitrage en een spiegelwand te zien. Een universeel hotelbeeld van een formele lege ruimte die met verhalen van voorbijgangers gevuld kan worden. Publiek neemt plaats op stoelen uit het Hotel waar gespeeld wordt. Het pakje van Thierry Muglier toont een silhouet van een tweede vrouw in de eerste.
De verlaten tijd | (2000)
Taal en Tijd |
onderzoek naar de verschijningsvorm van het debat, met als fysieke uitkomst een twintig uur durend gesprek in een bij DasArts ingerichte ruimte. fragment uit het verslag voor het Fonds BKVB: Er ontaat een verbazingwekkend helder bouwsel van eenvoudige taal in het hoofd van iedere deelnemer. De extreme lengte en traagheid van het gesprek veroorzaakt de overstap naar een andere tijdsbeleving. Uren vliegen om en minuten lijken uren. Als door een microscoop kijk je naar de woorden en hun betekenissen en vooral naar de verschillen in betekenis voor jezelf en de ander. Er ontstaat groot respect en gevoeligheid voor de ander met de taal als middel om dit vorm te geven, taal als als filter. Resultaat is een hypergevoelige staat van zijn in de dagen erna, zowel voor wat er gezegd wordt om je heen, als voor beelden, geluiden en smaken in de breedste zin.
Vermoedens omtrent Jacob (2000)
Vermoedens omtrent Jacob
Live hoorspel in akoestische ruimte voor publiek en spelers. Het publiek neemt plaats in de hokjes met ieder een prive speakertje, koffie, een who is who lijst van het stuk, een landkaart en een opschrijfboek. De scheidingswanden laten slechts halve hoofden zichtbaar van de 'anderen'. De acteurs zitten aan de zijkant of lopen tussen de scheidingswanden door. De situatie verwijst naar het Berlijn van de koude oorlog zoals beschreven in de roman van Uwe Johnson; angst voor buren, intiemste vrienden en familie. Politiek bepaalt het leven.
mode en sieraad | (1995)
mode en sieraad
Negen sieraadontwerpers en negen modeontwerpers werkten een jaar lang samen. Het resultaat werd tentoongesteld op de Kunstrai in een ronde ruimte van negen meter doorsnede, gevormd door een hangende rubberen wand, zwart van buiten, wit van binnen. In deze ruimte huisden een cameraman en vijf modellen die zich om de twintig minuten gechoreografeerd verplaatsten. Werk, modellen en interactie met publiek waren voor voorbijgangers te zien op monitoren buiten de rubberen wand. Het publiek kon in de ruimte het werk intiem en fysiek bekijken of op afstand een indruk krijgen van het geheel en van details op de monitoren. De tentoonstelling werd later vertaald in een nieuwe vorm naar Museum Kruithuis en naar de grote zaal van het Nederlands Vormgevings Instituut.
